بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب

که باغها همه بیدار و بارور گردند.

بخوان دوباره بخوان تا کبوتران سپید 

به آشیانه ی خونین دوباره برگردند.

بخوان به نام گل سرخ در رواق سکوت

که موج و اوج طنینش ز دشتها گذرد

پیام روشن باران ز بام نیلی شب

که رهگذار نسیمش به هر کرانه برد.

هزار آینه جاری است.هزار آینه اینک

به همسرایی قلب تو می تپد با شوق.

زمین تهیست ز زندان همین تویی تنها

که عاشقانه ترین نغمه را دوباره بخوانی .

بخوان به نام گل سرخ و عاشقانه بخوان :

"حدیث عشق بیان کن بدان زبان که تو دانی ."