قاصدک!هان، چه خبر آوردی ؟

از کجا،وز که خبر آوردی؟

خوش خبر باشی، اما، اما

گردِ بام و در ِ من

بی ثمر می گردی.

انتظار خبری نیست مرا

نه ز یاری نه ز دیّار و دیاری - باری٬

برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس٬

برو آنجا که ترا منتظرند

قاصدک!

در دل من همه کورند و کرند .

دست بردار از این در وطن خویش غریب .

قاصد، تجربه های همه تلخ ٬

با دلم می گوید

که دروغی تو،دروغ،

که فریبی تو، فریب.

قاصدک!ولی... آخر ... ای وای!

راستی ایا رفتی با باد ؟؟؟

با توام ، آی! کجا رفتی ؟ آی ... !

راستی آیا جایی خبری هست هنوز ؟؟؟

مانده خاکستر ِ گرمی ، جایی ؟

در اجاقی - طمع شعله نمی بندم - خردک شرری هست هنوز ؟

قاصدک !

ابرهای همه عالم شب و روز، در دلم می گریند .